Topla Bohçanı Kalbim… Gidiyoruz
topla bohçanı kalbim… gidiyoruz.
içinde sadece aşk kırıntılarımız olsun.
bir mavi gökyüzü altında dizeriz kırıntılarını
sonra da dokunuruz, güneşe inat onlara…
özgürlüğe ıslık çalan, bir kınalı kekliğin sedasıyla
sonra da toplarız kırıntılarımızı acemice de olsa
ve yardıma ihtiyaç duyduğumuzda
merak etme sen kalbim
haber salarız, bize ziyanı olmayan kır çiçeklerine.
topla dedim ya kalbim... topla bohçanı gidiyoruz
daha gökyüzünü başımıza dökmeden feonaltılar
ve kirletmeden suyumuzu kargalar
tenimize isyanlarını koymadan arılar
yokluğumuza göz koymadan meraklı komşular
ve gözyaşlarımızı kıskanmadan, şu yağmur yüklü bulutlar
topla dedim ya kalbim… topla bohçanı gidiyoruz
zerresi bile kalmasın gecenin siyahi teninde, sevdamızın
inatçı rüzgarların eteğinde kalmasın hiç umudumuz
penceremize vuran yağmurun tanesinde
kalmasın hiç hüzünlü gözyaşlarımız
ve avucunda kalmasın sıcaklığımız, güneşin
topla bohçanı kalbim… topla gidiyoruz
zeri kızın, satılığa çıkarılan hayalleri için topla
mavi bir gölün derinliklerinde gömülen
gün görmemiş tamara sevdası için de
ve parmakları nasırlı kızların,
şahmeran desenli yürekleri için topla
topla bohçanı kalbim… dedim ya... topla gidiyoruz
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Miras!
gitme
Kal!
kal
Gitme !
hem şimdi çekip gitsen de, kalsan da
zaten bize bırakılan sözcükler ‘kal’ dı.
kal.
gitme
Sus!
sus
Gitme!
hem gitmene ne gerek var ki şimdi
zaten payımıza,
bir tek sus(turul)an sözcükler
kaldı.
gitme
Konuş!
konuş
Gitme!
hem konuşsan da, sussan da
şimdi yalnızca bize
Kon(uş)-turul)mayan sözcükler kaldı.
gitme
Vur-uş!
vur-uş
Gitme !
hem vur(uş)san da, barışsan da
zaten bize bir tek
kavgaya ayarlı sözcükler
kaldı.
gitme
Bil!
bil
Gitme!
hem bilsen de, bilmesen de
bize bir tek bil(in)meyen sözcükler
kaldı.
gitme
Diren!
diren
Gitme!
hem gitsen de, kalsan da
sanki bize direnmekten başka seçenek mi
kaldı?
Fesih VURAL
VAN
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı